dysplazja u fila brasileiro

Jednym z najpoważniejszych problemów wiążących się zarówno z hodowlą jak i nabywaniem szczeniąt ras molosowatych, w tym Fila Brasileiro jest dysplazja stawu łokciowego i biodrowego. Oba schorzenia opisane zostały poniżej. 

Doświadczenie pokazuje nam, że brak obowiązku prześwietlania stawów biodrowych i łokciowych u Fili, okazał się tragiczny w skutkach - wielu pseudohodowców bez skrupułów kojarzy podejrzane psy. 

Należy pamiętać, że każda dysplazja  wiąże się nie tylko z bardzo wysokimi kosztami  leczenia, ale przede wszystkim z ogromnym bólem i cierpieniem psa.

Zanim więc zapadnie decyzja o zakupie psa z konkretnej hodowli należy poprosić hodowcę o przedstawienie wyników prześwietlenia zarówno w kierunku dysplazji stawów biodrowych jaki i łokciowych.

Należy zdać sobie sprawę, że hodowca który nie dba o zdrowie swoich psów, nie dba też o ich eksterier i charakter i o ile w przypadku mniejszych ras, może nie ma to aż takiego znaczenia dla właściciela, o tyle w przypadku Fila Brasileiro skutki takiego toku myślenia prędzej czy później okażą się tragiczne.

Dysplazja stawu biodrowego jak i dysplazja stawu łokciowego to schorzenia dziedziczne występujące zazwyczaj u psów ras szybko rosnących, szczegółowy opis dyspalzji stawu łokciowego znajduje sie TU . 

Dysplazja stawu biodrowego: 

Bezpośrednią przyczyną schorzenia jest rozluźnienie struktur (więzadła, torebka) otaczających staw biodrowy. Prowadzi to w efekcie do niedopasowania w stawie i do przemieszczenia głowy kości udowej w stosunku do panewki miednicy. Mamy wtedy do czynienia z nadwichnięciem lub zwichnięciem. Schorzenie dotyczy zazwyczaj obydwu stawów (80% przypadków).

Przyczyny.Dokładny mechanizm powstawania nie został w pełni poznany, ale przyjmuje się, że w 70% decydują geny, a w 30% środowisko.

Rozpoznanie stawia się na podstawie wywiadu, badania klinicznego i radiograficznego. Badaniem klinicznym (próby Ortolaniego, Barlowa, Bardensa) nieprawidłowości w obrębie stawów biodrowych można stwierdzić już w wieku 6-8 tyg. O rozpoznaniu rozstrzyga badanie radiograficzne. Ostateczne badanie rtg, które pozwoli w 100% wykluczyć dysplazję powinno się przeprowadzić w wieku 24mies (do takiego wieku choroba może się rozwijać). Prawidłowe ułożenie psa do badania wymaga silnej premedykacji lub znieczulenia ogólnego. Podobnie badanie kliniczne należ przeprowadzić w znieczuleniu.

• A1 - stawy biodrowe normalne
• A2 - Stawy biodrowe prawie normalne
• B - stawy biodrowe podejrzane o dysplazję
• C1 - dysplazja nieznaczna
• C2 - dysplazja umiarkowana

• C3 - dysplazja ciężka

Staw biodrowy normalny.               Staw biodrowy z dysplazją.

Leczenie: Zachowawcze bądź operacyjne.

Leczenie zachowawcze nadaje się dla psów, które nie wykazują zaawansowanych zmian radiologicznych, nie mają objawów klinicznych bądź objawy są słabo nasilone i pojawiają się jedynie okresowo. Psy z ewidentnymi objawami klinicznym bądź zaawansowanymi zmianami radiologicznymi należy zakwalifikować do leczenia chirurgicznego.

Leczenie zachowawcze to:

- racjonalny ruch (spacery, pływanie), okresy przeznaczone na odpoczynek w ograniczonej przestrzeni, eliminacja biegów, skoków, aportowania

- utrzymanie prawidłowej wagi ciała - prawidłowe żywienie - gotowa przemysłowa karma dla psów dużych ras ma odpowiednią zawartość kalorii, mikro i makroelementów oraz witamin

- dodatki żywieniowe - chondroprotetyki - związki mające na celu poprawienie stanu chrząstki stawowej

leki przeciwbólowe i przeciwzapalne - zwierzę racjonalnie używa chorej kończyny i wolniej postępują zmiany zwyrodnieniowe.

- O wyborze metody leczenia chirurgicznego decyduje lekarz biorąc pod uwagę stopień zaawansowania choroby, wiek zwierzęcia oraz nastawienie i przygotowanie właściciela.

Tekst pochodzi ze strony lancet.pl więcej na temat dysplazji znajduje się tu: 

lancet.pl/dysplazja